porucznik
Polish
editEtymology
editBorrowed from Old Czech poručník.
Pronunciation
editNoun
editporucznik m pers (abbreviation por.)
Declension
editDeclension of porucznik
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | porucznik | porucznicy/poruczniki (deprecative) |
genitive | porucznika | poruczników |
dative | porucznikowi | porucznikom |
accusative | porucznika | poruczników |
instrumental | porucznikiem | porucznikami |
locative | poruczniku | porucznikach |
vocative | poruczniku | porucznicy |