przypowiadanie
Polish
editEtymology
editInherited from Old Polish przypowiedanie. By surface analysis, przypowiadać + -anie.
Pronunciation
edit- IPA(key): /pʂɨ.pɔ.vjaˈda.ɲɛ/
- (Middle Polish) IPA(key): /pʂɨ.pɔ.vjaˈda.ɲe/, /pr̝ɨ.pɔ.vjaˈda.ɲe/
- Rhymes: -aɲɛ
- Syllabification: przy‧po‧wia‧da‧nie
Noun
editprzypowiadanie n
Declension
editDeclension of przypowiadanie
singular | |
---|---|
nominative | przypowiadanie |
genitive | przypowiadania |
dative | przypowiadaniu |
accusative | przypowiadanie |
instrumental | przypowiadaniem |
locative | przypowiadaniu |
vocative | przypowiadanie |
Further reading
edit- Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “przypowiadanie, [przypowiedanie]”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
- Aleksander Zdanowicz (1861) “przypowiadanie”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “przypowiadanie”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 348
- przypowiadanie in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego