Norwegian Nynorsk

edit

Etymology

edit

From Old Norse sérligr. Cf. Danish and Norwegian Bokmål særlig. Related to Swedish särskilt, but the Swedish word is never used as an interjection.

Pronunciation

edit
  • IPA(key): /²sæːɽlɛ/, /sæːɭe/

Adjective

edit

særleg (indefinite singular særleg, definite singular and plural særlege, comparative særlegare, indefinite superlative særlegast, definite superlative særlegaste)

  1. particular, special
    Ved særlege høve kan ein gjera det.
    One can do it at special occasions.

Adverb

edit

særleg

  1. particularly
    Akta deg særleg for denne sorten.
    Be particularly aware of this kind.
    Er det noko særleg smart å gjera det?
    Is it so good idea to do it?

Interjection

edit

særleg

  1. yeah, right
    Trur du verkeleg han vil gje att alle pengane han lånte frå ho? Ja, særleg!
    Do you really reckon he will give back all the money he borrowed from her? Yeah, right!

References

edit