spesifinen
Finnish
editEtymology
editInternationalism (see English specific), ultimately from Late Latin specificus and adapted with the adjectival suffix + -inen.
Pronunciation
editAdjective
editspesifinen (comparative spesifisempi, superlative spesifisin)
Declension
editInflection of spesifinen (Kotus type 38/nainen, no gradation) | |||
---|---|---|---|
nominative | spesifinen | spesifiset | |
genitive | spesifisen | spesifisten spesifisien | |
partitive | spesifista | spesifisia | |
illative | spesifiseen | spesifisiin | |
singular | plural | ||
nominative | spesifinen | spesifiset | |
accusative | nom. | spesifinen | spesifiset |
gen. | spesifisen | ||
genitive | spesifisen | spesifisten spesifisien | |
partitive | spesifista | spesifisia | |
inessive | spesifisessa | spesifisissa | |
elative | spesifisesta | spesifisista | |
illative | spesifiseen | spesifisiin | |
adessive | spesifisella | spesifisilla | |
ablative | spesifiselta | spesifisilta | |
allative | spesifiselle | spesifisille | |
essive | spesifisena | spesifisina | |
translative | spesifiseksi | spesifisiksi | |
abessive | spesifisetta | spesifisitta | |
instructive | — | spesifisin | |
comitative | — | spesifisine |
Derived terms
editFurther reading
edit- “spesifinen”, in Kielitoimiston sanakirja [Dictionary of Contemporary Finnish][1] (in Finnish) (online dictionary, continuously updated), Kotimaisten kielten keskuksen verkkojulkaisuja 35, Helsinki: Kotimaisten kielten tutkimuskeskus (Institute for the Languages of Finland), 2004–, retrieved 2023-07-03