szwajcar

See also: Szwajcar

PolishEdit

EtymologyEdit

From German Schweizer.

PronunciationEdit

NounEdit

szwajcar m pers

  1. (dated) doorkeeper, doorman
    • 1867, Oskar Kolberg, Lud, volume 3
      Przychodzi; — brama zamknięta. A tam szwajcar stojał. Żyd ni może wejść, choć obchodzi pałac. Nareście zaczon pukać i kołatać do bramy. Szwajcar otwiera dźwi i pyta się: „co ty chcesz?”

DeclensionEdit

SynonymsEdit

ReferencesEdit

  • szwajcar in Polish dictionaries at PWN
  • Brückner, Aleksander (1927) Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna, published 1985, page 559