μουσική

Ancient Greek

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /mo͜osikɛ͜ɛ́/

• (1st BC Egyptian): IPA: /muːsikéː/

• (4th AD Koine): IPA: /musikí/

• (10th AD Byzantine): IPA: /musicí/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /musicí/

Etymology 1

See μουσικός

Adjective

μουσική

1. nominative feminine singular form of μουσικός

Etymology 2

Shortened form of "μουσικὴ τέχνη" from μουσικός "musical" from Μοῦσα "Muse."

Noun

μουσική (genitive μουσικῆς) f, first declension; (mousikē)

1. any of the Muses' arts, especially music and lyrical poetry set to music
2. art

Inflection

First declension of μουσῐκή, μουσῐκῆς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	μουσῐκή	μουσῐκά	μουσῐκαί
Genitive	μουσῐκῆς	μουσῐκαῖν	μουσῐκῶν
Dative	μουσῐκῇ	μουσῐκαῖν	μουσῐκαῖς
Accusative	μουσῐκήν	μουσῐκά	μουσῐκάς
Vocative	μουσῐκή	μουσῐκά	μουσῐκαί

References

• LSJ

---

Greek

Etymology

From Ancient Greek μουσική (mousikē)

Pronunciation

• IPA: [musiˈci]

Adjective

μουσική  (mousikí)

1. nominative feminine singular of μουσικός
2. accusative feminine singular of μουσικός
3. vocative feminine singular of μουσικός

Noun

μουσική (mousikí) f,   plural μουσικές

1. music

Declension

declension of μουσική

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	μουσική	μουσικές
genitive (γενική)	μουσικής	μουσικών
accusative (αιτιατική)	μουσική	μουσικές
vocative (κλητική)	μουσική	μουσικές