نام

Arabic

Etymology

From root ن و م (IPA: /n-w-m/) (Other: n-w-m)

Verb

نَامَ • (nāma) perfect — يَنامُ  (yanāmu) imperfect — Verb form I

  1. to sleep
  2. to go to bed
  3. to go to sleep
  4. to abate, to subside, to let up, to calm down
  5. to be inactive, to be listless
  6. to be numb
  7. to neglect, to omit, to overlook
  8. to forget
  9. to be reassured, to accept, to assent, to acquiesce
  10. to trust, to have confidence in

Conjugation

conjugation of نَامَ (nāma) — verb form i
verbal noun
المصدر		 نَوْم (nawm)
active participle
اسم الفاعل		 نَائِمٌ (nāʾimun)
active voice
الفعل المعلوم
singular
المفرد		 dual
المثنى		 plural
الجمع
1st person
المتكلم		 2nd person
المخاطب		 3rd person
الغائب		 2nd person
المخاطب		 3rd person
الغائب		 1st person
المتكلم		 2nd person
المخاطب		 3rd person
الغائب
perfect indicative
الماضي		 m نِمْتُ
(nimtu)		 نِمْتَ
(nimta)		 نَامَ
(nāma)		 نِمْتُمَا
(nimtumā)		 نَامَا
(nāmā)		 نِمْنَا
(nimnā)		 نِمْتُمْ
(nimtum)		 نَامُوا
(nāmū)
f نِمْتِ
(nimti)		 نَامَتْ
(nāmat)		 نَامَتَا
(nāmatā)		 نِمْتُنَّ
(nimtunna)		 نِمْنَ
(nimna)
imperfect indicative
المضارع		 m أَنَامُ
(ʾanāmu)		 تَنَامُ
(tanāmu)		 يَنَامُ
(yanāmu)		 تَنَامَانِ
(tanāmāni)		 يَنَامَانِ
(yanāmāni)		 نَنَامُ
(nanāmu)		 تَنَامُونَ
(tanāmūna)		 يَنَامُونَ
(yanāmūna)
f تَنَامِينَ
(tanāmīna)		 تَنَامُ
(tanāmu)		 تَنَامَانِ
(tanāmāni)		 تَنَمْنَ
(tanamna)		 يَنَمْنَ
(yanamna)
subjunctive
المضارع المنصوب		 m أَنَامَ
(ʾanāma)		 تَنَامَ
(tanāma)		 يَنَامَ
(yanāma)		 تَنَامَا
(tanāmā)		 يَنَامَا
(yanāmā)		 نَنَامَ
(nanāma)		 تَنَامُوا
(tanāmū)		 يَنَامُوا
(yanāmū)
f تَنَامِي
(tanāmī)		 تَنَامَ
(tanāma)		 تَنَامَا
(tanāmā)		 تَنَمْنَ
(tanamna)		 يَنَمْنَ
(yanamna)
jussive
المضارع المجزوم		 m أَنَمْ
(ʾanam)		 تَنَمْ
(tanam)		 يَنَمْ
(yanam)		 تَنَامَا
(tanāmā)		 يَنَامَا
(yanāmā)		 نَنَمْ
(nanam)		 تَنَامُوا
(tanāmū)		 يَنَامُوا
(yanāmū)
f تَنَامِي
(tanāmī)		 تَنَمْ
(tanam)		 تَنَامَا
(tanāmā)		 تَنَمْنَ
(tanamna)		 يَنَمْنَ
(yanamna)
imperative
الأمر		 m نَمْ
(nam)		 نَامَا
(nāmā)		 نَامُوا
(nāmū)
f نَامِي
(nāmī)		 نَمْنَ
(namna)

Related terms

  • نوام
  • نوم
  • نومي
  • نومة
  • نؤوم
↑Jump back a section

Baluchi

Etymology

From Proto-Iranian, from Proto-Indo-Iranian *HnaHman-, from Proto-Indo-European *h₁nḗh₃mn̥ (“name”).

Noun

نام (nám)

  1. name
  2. reputation
  3. designation
↑Jump back a section

Malay

Etymology

From Sanskrit नामन् (nā́man), from Proto-Indo-Iranian *HnaHman-, from Proto-Indo-European *h₁nḗh₃mn̥ (“name”).

Alternative forms

Pronunciation

  • (Johor-Selangor) IPA: /namə/
  • (Riau-Lingga) IPA: /nama/
  • Rhymes: -amə, -mə, -ə

Noun

نام (Rumi spelling nama)

  1. name (word or phrase indicating a particular person, place, class or thing)

Descendants

  • Ambonese Malay: nama

Synonyms

↑Jump back a section

Persian

Etymology

From Middle Persian 𐭭𐭠𐭬 (nām), from Old Persian 𐎴𐎠𐎶 (nāma), from Proto-Iranian (compare Kurdish nav, Pashto نوم (nūm), Avestan 𐬥𐬁𐬨𐬀𐬥 (nāman-)) from Proto-Indo-Iranian *HnaHman- (compare Sanskrit नामन् (nā́man), Hindi नाम (nām)), from Proto-Indo-European *h₁nḗh₃mn̥ (“name”) (compare Greek όνομα (ónoma), Italian nome, Tocharian A ñom, Armenian անուն (anun), and English name).

Pronunciation

Noun

Dari نام‍
Iranian Persian نام‍
Tajik ‍ном‍

نام • (nâm), plural نام‌ها (nâm-hấ)

  1. name
  2. reputation

Inflection

basic forms of نام
singular plural
bare نام (nâm) نام‌ها (nâm-hấ)
ناما (nâmấ) (colloquial)
definitive direct object نام را (nâm râ)
نام رو (nâmo) (colloquial)		 نام‌ها را (nâm-hấ râ)
ناما رو (nâmấ ro) (colloquial)
ezâfé نام (nâm-e) نام‌های (nâm-hấ-ye)
نامای (nâmấ-ye) (colloquial)
marked indefinite,
relative definite		 نامی (nâm-i) نام‌هایی (nâm-hấ-i)
نامایی (nâmấi) (colloquial)
possessive forms of نام
singular plural
1st person singular (my) نامم (nâmam) نام‌هایم (nâm-hấyam)
نام‌هام، نامام (nâmấm) (colloquial)
2nd person singular (your) نامت (nâmat)
(nâmet) (colloquial)		 نام‌هایت (nâm-hấyat)
نام‌هات، نامات (nâmất) (colloquial)
3rd person singular (his/her/its) نامش (nâmaš)
(nâmeš) (colloquial)		 نام‌هایش (nâm-hấyaš)
نام‌هاش، ناماش (nâmấš) (colloquial)
1st person plural (our) ناممان (nâmemân)
ناممون (nâmemun) (colloquial)		 نام‌هایمان (nâm-hấyemân)
نام‌هامون، نامامون (nâmấmun) (colloquial)
2nd person plural (your) نامتان (nâmetân)
نامتون (nâmetun) (colloquial)		 نام‌هایتان (nâm-hấyetân)
نام‌هاتون، ناماتون (nâmấtun) (colloquial)
3rd person plural (their) نامشان (nâmešân)
نامشون (nâmešun) (colloquial)		 نام‌هایشان (nâm-hấyešân)
نام‌هاشون، ناماشون (nâmấšun) (colloquial)

Derived terms

  • نامی (nâmi)
  • نامیدن (nâmidan)
  • بنام (benâm)

See also

↑Jump back a section

Urdu

Etymology

From Sanskrit नामन् (nā́man), from Proto-Indo-Iranian *HnaHman- (compare Persian نام (nâm)), from Proto-Indo-European *h₁nḗh₃mn̥ (“name”) (compare Greek όνομα (ónoma), Italian nome, Tocharian A ñom, Armenian անուն (anun), and English name).

Noun

نام • (nām) m, Hindi spelling नाम

  1. name

Declension

    declension of نام
singular plural
direct نام (nām) نام (nām)
indirect نام (nām) ناموں (nāmõ)
vocative نام (nām) نامو (nāmo)
↑Jump back a section
Last modified on 11 May 2013, at 13:45