ἀργός
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BC Attic): IPA: /arɡós/
- (1st BC Egyptian): IPA: /arɣós/
- (4th AD Koine): IPA: /arɣós/
- (10th AD Byzantine): IPA: /arɣós/
- (15th AD Constantinopolitan): IPA: /aɾɣós/
Adjective
ἀργός m, ἀργή f, ἀργόν n; first/second declension; (argos)
Inflection
First and second declension of ἀργός, ἀργή, ἀργόν
| Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||
| Nominative | ἀργός | ἀργή | ἀργόν | ἀργώ | ἀργά | ἀργώ | ἀργοί | ἀργαί | ἀργά | |||
| Genitive | ἀργοῦ | ἀργῆς | ἀργοῦ | ἀργοῖν | ἀργαῖν | ἀργοῖν | ἀργῶν | ἀργῶν | ἀργῶν | |||
| Dative | ἀργῷ | ἀργῇ | ἀργῷ | ἀργοῖν | ἀργαῖν | ἀργοῖν | ἀργοῖς | ἀργαῖς | ἀργοῖς | |||
| Accusative | ἀργόν | ἀργήν | ἀργόν | ἀργώ | ἀργά | ἀργώ | ἀργούς | ἀργάς | ἀργά | |||
| Vocative | ἀργέ | ἀργή | ἀργόν | ἀργώ | ἀργά | ἀργώ | ἀργοί | ἀργαί | ἀργά | |||
References
- ἀργός in A Greek-English Lexicon by Liddell & Scott, Clarendon Press, Oxford, 1940