Streit
German
Etymology
Old High German strīt
Pronunciation
Noun
Streit m (genitive Streits or Streites, plural Streite)
- quarrel, dispute, fight
Declension
declension of Streit
|
singular |
plural |
|---|
| m gender |
indef. |
def. |
noun |
def. |
noun |
|---|
| nominative |
ein |
der |
Streit |
die |
Streite |
|---|
| genitive |
eines |
des |
Streites, Streits |
der |
Streite |
|---|
| dative |
einem |
dem |
Streit, Streite (archaic) |
den |
Streiten |
|---|
| accusative |
einen |
den |
Streit |
die |
Streite |
|---|
Last modified on 11 April 2013, at 14:13