arto
See also Arto
Esperanto
Noun
arto (plural artoj, accusative singular arton, accusative plural artojn)
- art
- Li studos la artojn, ĉefe literaturo kaj pentrado.
- He will study the arts, mainly literature and painting.
- Li studos la artojn, ĉefe literaturo kaj pentrado.
Derived terms
- kuirarto (“cuisine”)
Latin
Alternative forms
Etymology
From artus (“narrow; severe”).
Pronunciation
Verb
present active artō, present infinitive artāre, perfect active artāvī, supine artātum.
- I draw or press close together, fit; compress, contract, tighten.
- I finish, conclude.
- I contract, limit, curtail, reduce.
Inflection
| indicative | singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | artō | artās | artat | artāmus | artātis | artant |
| future | artābō | artābis | artābit | artābimus | artābitis | artābunt | |
| imperfect | artābam | artābās | artābat | artābāmus | artābātis | artābant | |
| perfect | artāvī | artāvistī | artāvit | artāvimus | artāvistis | artāvērunt | |
| future perfect | artāverō | artāveris | artāverit | artāverimus | artāveritis | artāverint | |
| pluperfect | artāveram | artāverās | artāverat | artāverāmus | artāverātis | artāverant | |
| passive | present | artor | artāris | artātur | artāmur | artāminī | artantur |
| future | artābor | artāberis | artābitur | artābimur | artābiminī | artābuntur | |
| imperfect | artābar | artābāris | artābātur | artābāmur | artābāminī | artābantur | |
| perfect | Use artātus m, artāta f, artātum n followed by the present indicative of sum. | ||||||
| future perfect | Use artātus m, artāta f, artātum n followed by the future indicative of sum. | ||||||
| pluperfect | Use artātus m, artāta f, artātum n followed by the imperfect indicative of sum. | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | artem | artēs | artet | artēmus | artētis | artent |
| imperfect | artārem | artārēs | artāret | artārēmus | artārētis | artārent | |
| perfect | artāverim | artāverīs | artāverit | artāverīmus | artāverītis | artāverint | |
| pluperfect | artāvissem | artāvissēs | artāvisset | artāvissēmus | artāvissētis | artāvissent | |
| passive | present | arter | artēris | artētur | artēmur | artēminī | artentur |
| imperfect | artārer | artārēris | artārētur | artārēmur | artārēminī | artārentur | |
| perfect | Use artātus m, artāta f, artātum n followed by the present subjunctive of sum. | ||||||
| pluperfect | Use artātus m, artāta f, artātum n followed by the imperfect subjunctive of sum. | ||||||
| imperatives | active | passive | |||||
| present (you) | future (you) | future (he/she) | present (you) | future (you) | future (he/she) | ||
| singular | artā | artātō | artātō | artāre | artātor | artātor | |
| plural | artāte | artātōte | artantō | artāminī | — | artantor | |
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | artāre | artāvisse | artātūrus esse | artārī | artātus esse | artātum īrī | |
| participles | artāns (artantis) | — | artātūrus-ra, -rum | — | artātus-a, -um | artandus-nda, -ndum | |
Derived terms
- artātus
Related terms
References
- arto in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879
Latvian
Participle
arto
- vocative singular masculine form of artais
- accusative singular masculine form of artais
- instrumental singular masculine form of artais
- genitive plural masculine form of artais
- vocative singular feminine form of artais
- accusative singular feminine form of artais
- instrumental singular feminine form of artais
- genitive plural feminine form of artais