aurulentus
Latin
Etymology
From aurum (“gold”).
Pronunciation
Adjective
aurulentus m (feminine aurulenta, neuter aurulentum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | aurulentus | aurulenta | aurulentum | aurulentī | aurulentae | aurulenta | |
| genitive | aurulentī | aurulentae | aurulentī | aurulentōrum | aurulentārum | aurulentōrum | |
| dative | aurulentō | aurulentae | aurulentō | aurulentīs | aurulentīs | aurulentīs | |
| accusative | aurulentum | aurulentam | aurulentum | aurulentōs | aurulentās | aurulenta | |
| ablative | aurulentō | aurulentā | aurulentō | aurulentīs | aurulentīs | aurulentīs | |
| vocative | aurulente | aurulenta | aurulentum | aurulentī | aurulentae | aurulenta | |
Synonyms
Related terms
|
References
- aurulentus in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879
Read in another language
This page is available in 1 language