gebeuren

Dutch

Verb

gebeuren

1. To happen.

   Wat gebeuren moet, gebeure. — Come what may.

Conjugation

Conjugation of gebeuren (weak, prefixed)

infinitive	gebeuren
	present tense	past tense
1st person singular	gebeur	gebeurde
2nd person singular	gebeurt	gebeurde
3rd person singular	gebeurt	gebeurde
plural	gebeuren	gebeurden
subjunctive sing.1	gebeure	gebeurde
subjunctive plur.1	gebeuren	gebeurden
imperative sing.	gebeur
imperative plur.1	gebeurt
participles	gebeurend	(zijn) gebeurd
1)Archaic.

Related terms

• beurt
• beuren, opbeuren

Derived terms

• gebeurtenis
• gebeuring

Noun

gebeuren n (uncountable)

1. Something which is happening or which happened; event