najagen

Dutch

Pronunciation

• IPA: /ˈnaːˌjaːɣə(n)/

Verb

najagen

1. to pursue

Conjugation

Conjugation of najagen (strong class 6 with weak past participle, separable)

infinitive	najagen
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	jaag na	joeg na	najaag	najoeg
2nd person singular	jaagt na	joeg na	najaagt	najoeg
2nd person sing. (gij)	jaagt na	joegt na	najaagt	najoegt
3rd person singular	jaagt na	joeg na	najaagt	najoeg
plural	jagen na	joegen na	najagen	najoegen
subjunctive sing.1	jage na	joege na	najage	najoege
subjunctive plur.1	jagen na	joegen na	najagen	najoegen
imperative sing.	jaag na
imperative plur.1	jaagt na
participles	najagend	(hebben) nagejaagd
1)Archaic.

Conjugation of najagen (weak, separable)

infinitive	najagen
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	jaag na	jaagde na	najaag	najaagde
2nd person singular	jaagt na	jaagde na	najaagt	najaagde
3rd person singular	jaagt na	jaagde na	najaagt	najaagde
plural	jagen na	jaagden na	najagen	najaagden
subjunctive sing.1	jage na	jaagde na	najage	najaagde
subjunctive plur.1	jagen na	jaagden na	najagen	najaagden
imperative sing.	jaag na
imperative plur.1	jaagt na
participles	najagend	(hebben) nagejaagd
1)Archaic.

Anagrams

• jagen na