schaken

Dutch

Wikipedia ^nl

Etymology

schaak +‎ -en

Pronunciation

• Audio

  (file)

• Rhymes: -aːkən

Noun

schaken n (^??? please provide the plural!, ^??? please provide the diminutive!)

1. (games) chess

Verb

schaken

1. to play chess
2. (archaic) to kidnap

   Een geschaakte bruid

Conjugation

Conjugation of schaken (weak)

infinitive	schaken
	present tense	past tense
1st person singular	schaak	schaakte
2nd person singular	schaakt	schaakte
3rd person singular	schaakt	schaakte
plural	schaken	schaakten
subjunctive sing.1	schake	schaakte
subjunctive plur.1	schaken	schaakten
imperative sing.	schaak
imperative plur.1	schaakt
participles	schakend	(hebben) geschaakt
1)Archaic.

Synonyms

• (kidnap): ontvoeren

Derived terms

• schaker