silvaticus
Latin
Etymology
From silva (“woods, forest”).
Adjective
silvāticus m (feminine silvātica, neuter silvāticum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | silvāticus | silvātica | silvāticum | silvāticī | silvāticae | silvātica | |
| genitive | silvāticī | silvāticae | silvāticī | silvāticōrum | silvāticārum | silvāticōrum | |
| dative | silvāticō | silvāticae | silvāticō | silvāticīs | silvāticīs | silvāticīs | |
| accusative | silvāticum | silvāticam | silvāticum | silvāticōs | silvāticās | silvātica | |
| ablative | silvāticō | silvāticā | silvāticō | silvāticīs | silvāticīs | silvāticīs | |
| vocative | silvātice | silvātica | silvāticum | silvāticī | silvāticae | silvātica | |