ékem
Hungarian
editEtymology
editék + -em (“my”, possessive suffix)
Pronunciation
editNoun
editékem
Declension
editInflection (stem in -e-, front unrounded harmony) | ||
---|---|---|
singular | plural | |
nominative | ékem | — |
accusative | ékemet | — |
dative | ékemnek | — |
instrumental | ékemmel | — |
causal-final | ékemért | — |
translative | ékemmé | — |
terminative | ékemig | — |
essive-formal | ékemként | — |
essive-modal | ékemül | — |
inessive | ékemben | — |
superessive | ékemen | — |
adessive | ékemnél | — |
illative | ékembe | — |
sublative | ékemre | — |
allative | ékemhez | — |
elative | ékemből | — |
delative | ékemről | — |
ablative | ékemtől | — |
non-attributive possessive - singular |
ékemé | — |
non-attributive possessive - plural |
ékeméi | — |