ατέλειωτος
Greek
editEtymology
editInherited from Ancient Greek ἀτελείωτος (ateleíōtos), morphologically α- (a-, “un-, a-, not”, privative) + τελειώ(νω) (teleió(no), “I finish”) + -τος (-tos). Shift of stress backwards dates from Medieval era. Compare to the learned borrowing ατελείωτος (ateleíotos).
Pronunciation
editAdjective
editατέλειωτος • (atéleiotos) m (feminine ατέλειωτη, neuter ατέλειωτο)
- a less formal variant of ατελείωτος (ateleíotos, “endless, unending, unfinished”)
Declension
editDeclension of ατέλειωτος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | ατέλειωτος • | ατέλειωτη • | ατέλειωτο • | ατέλειωτοι • | ατέλειωτες • | ατέλειωτα • |
genitive | ατέλειωτου • | ατέλειωτης • | ατέλειωτου • | ατέλειωτων • | ατέλειωτων • | ατέλειωτων • |
accusative | ατέλειωτο • | ατέλειωτη • | ατέλειωτο • | ατέλειωτους • | ατέλειωτες • | ατέλειωτα • |
vocative | ατέλειωτε • | ατέλειωτη • | ατέλειωτο • | ατέλειωτοι • | ατέλειωτες • | ατέλειωτα • |
Further reading
edit- ατέλειωτος - Georgakas, Demetrius, 1908-1990 (1960-2009) A Modern Greek-English Dictionary [MGED online, 2009. letter α only (abbreviations)], Centre for the Greek language
- ατέλειωτος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language