βραχύχρονος
Greek
editEtymology
editFrom βραχύς (vrachýs, “short”) + χρόνος (chrónos).
Adjective
editβραχύχρονος • (vrachýchronos) m (feminine βραχύχρονη, neuter βραχύχρονο)
- (phonetics, phonology) short (of a vowel, of a sound)
- Antonym: μακρόχρονος (makróchronos)
Declension
editDeclension of βραχύχρονος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | βραχύχρονος • | βραχύχρονη • | βραχύχρονο • | βραχύχρονοι • | βραχύχρονες • | βραχύχρονα • |
genitive | βραχύχρονου • | βραχύχρονης • | βραχύχρονου • | βραχύχρονων • | βραχύχρονων • | βραχύχρονων • |
accusative | βραχύχρονο • | βραχύχρονη • | βραχύχρονο • | βραχύχρονους • | βραχύχρονες • | βραχύχρονα • |
vocative | βραχύχρονε • | βραχύχρονη • | βραχύχρονο • | βραχύχρονοι • | βραχύχρονες • | βραχύχρονα • |
derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο βραχύχρονος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο βραχύχρονος, etc.) |
See also
edit- βραχυχρόνιος (vrachychrónios, “short-lived”)
Further reading
edit- βραχύχρονος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language