μακρόχρονος
Greek
editEtymology
editFrom μακρός (makrós, “long”) + χρόνος (chrónos).
Adjective
editμακρόχρονος • (makróchronos) m (feminine μακρόχρονη, neuter μακρόχρονο)
- (phonetics, phonology) long (of a vowel, of a sound)
- Antonym: βραχύχρονος (vrachýchronos)
Declension
editDeclension of μακρόχρονος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | μακρόχρονος • | μακρόχρονη • | μακρόχρονο • | μακρόχρονοι • | μακρόχρονες • | μακρόχρονα • |
genitive | μακρόχρονου • | μακρόχρονης • | μακρόχρονου • | μακρόχρονων • | μακρόχρονων • | μακρόχρονων • |
accusative | μακρόχρονο • | μακρόχρονη • | μακρόχρονο • | μακρόχρονους • | μακρόχρονες • | μακρόχρονα • |
vocative | μακρόχρονε • | μακρόχρονη • | μακρόχρονο • | μακρόχρονοι • | μακρόχρονες • | μακρόχρονα • |
derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο μακρόχρονος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μακρόχρονος, etc.) |
Further reading
edit- μακρόχρονος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language