δεησόμενος
Ancient Greek
editPronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /de.ɛː.só.me.nos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /de.e̝ˈso.me.nos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ðe.iˈso.me.nos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ðe.iˈso.me.nos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ðe.iˈso.me.nos/
Participle
editδεησόμενος • (deēsómenos) m (feminine δεησομένη, neuter δεησόμενον); first/second declension
- future middle participle of δέω (déō, “need”)
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | δεησόμενος deēsómenos |
δεησομένη deēsoménē |
δεησόμενον deēsómenon |
δεησομένω deēsoménō |
δεησομένᾱ deēsoménā |
δεησομένω deēsoménō |
δεησόμενοι deēsómenoi |
δεησόμεναι deēsómenai |
δεησόμενᾰ deēsómena | |||||
Genitive | δεησομένου deēsoménou |
δεησομένης deēsoménēs |
δεησομένου deēsoménou |
δεησομένοιν deēsoménoin |
δεησομέναιν deēsoménain |
δεησομένοιν deēsoménoin |
δεησομένων deēsoménōn |
δεησομένων deēsoménōn |
δεησομένων deēsoménōn | |||||
Dative | δεησομένῳ deēsoménōi |
δεησομένῃ deēsoménēi |
δεησομένῳ deēsoménōi |
δεησομένοιν deēsoménoin |
δεησομέναιν deēsoménain |
δεησομένοιν deēsoménoin |
δεησομένοις deēsoménois |
δεησομέναις deēsoménais |
δεησομένοις deēsoménois | |||||
Accusative | δεησόμενον deēsómenon |
δεησομένην deēsoménēn |
δεησόμενον deēsómenon |
δεησομένω deēsoménō |
δεησομένᾱ deēsoménā |
δεησομένω deēsoménō |
δεησομένους deēsoménous |
δεησομένᾱς deēsoménās |
δεησόμενᾰ deēsómena | |||||
Vocative | δεησόμενε deēsómene |
δεησομένη deēsoménē |
δεησόμενον deēsómenon |
δεησομένω deēsoménō |
δεησομένᾱ deēsoménā |
δεησομένω deēsoménō |
δεησόμενοι deēsómenoi |
δεησόμεναι deēsómenai |
δεησόμενᾰ deēsómena | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
δεησομένως deēsoménōs |
δεησομενώτερος deēsomenṓteros |
δεησομενώτᾰτος deēsomenṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|