ενάρετος
See also: ἐνάρετος
Greek
editEtymology
editFrom Ancient Greek ἐνάρετος (enáretos). By surface analysis, εν- (en-) + αρετή (aretí) + -ος (-os).
Adjective
editενάρετος • (enáretos) m (feminine ενάρετη, neuter ενάρετο)
Declension
editDeclension of ενάρετος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | ενάρετος • | ενάρετη • | ενάρετο • | ενάρετοι • | ενάρετες • | ενάρετα • |
genitive | ενάρετου • | ενάρετης • | ενάρετου • | ενάρετων • | ενάρετων • | ενάρετων • |
accusative | ενάρετο • | ενάρετη • | ενάρετο • | ενάρετους • | ενάρετες • | ενάρετα • |
vocative | ενάρετε • | ενάρετη • | ενάρετο • | ενάρετοι • | ενάρετες • | ενάρετα • |
derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ενάρετος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ενάρετος, etc.) |
Derived terms
edit- ενάρετος κύκλος m (enáretos kýklos, “virtuous circle”)
Further reading
edit- ενάρετος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language