καλόκαρδος
Greek
editEtymology
editInherited from Byzantine Greek. By surface analysis, καλο- (kalo-) + καρδ(ιά) (kard(iá)) + -ος (-os).[1]
Pronunciation
editAdjective
editκαλόκαρδος • (kalókardos) m (feminine καλόκαρδη, neuter καλόκαρδο)
Declension
editDeclension of καλόκαρδος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | καλόκαρδος • | καλόκαρδη • | καλόκαρδο • | καλόκαρδοι • | καλόκαρδες • | καλόκαρδα • |
genitive | καλόκαρδου • | καλόκαρδης • | καλόκαρδου • | καλόκαρδων • | καλόκαρδων • | καλόκαρδων • |
accusative | καλόκαρδο • | καλόκαρδη • | καλόκαρδο • | καλόκαρδους • | καλόκαρδες • | καλόκαρδα • |
vocative | καλόκαρδε • | καλόκαρδη • | καλόκαρδο • | καλόκαρδοι • | καλόκαρδες • | καλόκαρδα • |
derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο καλόκαρδος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο καλόκαρδος, etc.) |
Derived terms
edit- καλόκαρδα (kalókarda, adverb)
- καλοκαρδίζω (kalokardízo)
- καλοκάρδισμα n (kalokárdisma)
Related terms
editReferences
edit- ^ καλόκαρδος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language