παρακειμένου
See also: παρακείμενου
Ancient Greek
editPronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /pa.ra.keː.mé.nuː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /pa.ra.kiˈme.nu/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pa.ra.ciˈme.nu/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /pa.ra.ciˈme.nu/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /pa.ra.ciˈme.nu/
Noun
editπᾰρᾰκειμένου • (parakeiménou) m
- genitive singular of πᾰρᾰκείμενος (parakeímenos)
Participle
editπᾰρᾰκειμένου • (parakeiménou)
- genitive singular masculine/neuter of πᾰρᾰκείμενος (parakeímenos)
Greek
editPronunciation
editNoun
editπαρακειμένου • (parakeiménou) m
- Genitive singular form of παρακείμενος (parakeímenos).
Usage notes
edit- As participle: παρακείμενου (parakeímenou).