πεντάμορφος
Ancient Greek
editEtymology
editFrom πεντα- (penta-, “five”) + μορφή (morphḗ, “shape, form”).
Pronunciation
edit- (4th CE Koine) IPA(key): /penˈta.mor.ɸos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /penˈta.mor.fos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /penˈda.mor.fos/
Adjective
editπεντᾰ́μορφος • (pentámorphos) m or f (neuter πεντᾰ́μορφον); second declension
- (Koine) five-shaped, fivefold
- Coordinate term: τετράμορφος (tetrámorphos)
Declension
editNumber | Singular | Plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | ||
Nominative | πεντᾰ́μορφος pentámorphos |
πεντᾰ́μορφον pentámorphon |
πεντᾰ́μορφοι pentámorphoi |
πεντᾰ́μορφᾰ pentámorpha | ||
Genitive | πεντᾰμόρφου pentamórphou |
πεντᾰμόρφου pentamórphou |
πεντᾰμόρφων pentamórphōn |
πεντᾰμόρφων pentamórphōn | ||
Dative | πεντᾰμόρφῳ pentamórphōi |
πεντᾰμόρφῳ pentamórphōi |
πεντᾰμόρφοις pentamórphois |
πεντᾰμόρφοις pentamórphois | ||
Accusative | πεντᾰ́μορφον pentámorphon |
πεντᾰ́μορφον pentámorphon |
πεντᾰμόρφους pentamórphous |
πεντᾰ́μορφᾰ pentámorpha | ||
Vocative | πεντᾰ́μορφε pentámorphe |
πεντᾰ́μορφον pentámorphon |
πεντᾰ́μορφοι pentámorphoi |
πεντᾰ́μορφᾰ pentámorpha |
Further reading
edit- “πεντάμορφος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- πεντάμορφος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette