ποιούμενος
Ancient Greek
editPronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /poi̯.ǔː.me.nos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /pyˈu.me.nos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pyˈu.me.nos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /pyˈu.me.nos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /piˈu.me.nos/
Participle
editποιούμενος • (poioúmenos) m (feminine ποιουμένη, neuter ποιούμενον); first/second declension
- present mediopassive participle of ποιέω (poiéō)
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | ποιούμενος poioúmenos |
ποιουμένη poiouménē |
ποιούμενον poioúmenon |
ποιουμένω poiouménō |
ποιουμένᾱ poiouménā |
ποιουμένω poiouménō |
ποιούμενοι poioúmenoi |
ποιούμεναι poioúmenai |
ποιούμενᾰ poioúmena | |||||
Genitive | ποιουμένου poiouménou |
ποιουμένης poiouménēs |
ποιουμένου poiouménou |
ποιουμένοιν poiouménoin |
ποιουμέναιν poiouménain |
ποιουμένοιν poiouménoin |
ποιουμένων poiouménōn |
ποιουμένων poiouménōn |
ποιουμένων poiouménōn | |||||
Dative | ποιουμένῳ poiouménōi |
ποιουμένῃ poiouménēi |
ποιουμένῳ poiouménōi |
ποιουμένοιν poiouménoin |
ποιουμέναιν poiouménain |
ποιουμένοιν poiouménoin |
ποιουμένοις poiouménois |
ποιουμέναις poiouménais |
ποιουμένοις poiouménois | |||||
Accusative | ποιούμενον poioúmenon |
ποιουμένην poiouménēn |
ποιούμενον poioúmenon |
ποιουμένω poiouménō |
ποιουμένᾱ poiouménā |
ποιουμένω poiouménō |
ποιουμένους poiouménous |
ποιουμένᾱς poiouménās |
ποιούμενᾰ poioúmena | |||||
Vocative | ποιούμενε poioúmene |
ποιουμένη poiouménē |
ποιούμενον poioúmenon |
ποιουμένω poiouménō |
ποιουμένᾱ poiouménā |
ποιουμένω poiouménō |
ποιούμενοι poioúmenoi |
ποιούμεναι poioúmenai |
ποιούμενᾰ poioúmena | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
ποιουμένως poiouménōs |
ποιουμενώτερος poioumenṓteros |
ποιουμενώτᾰτος poioumenṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|