πολιορκέω
Ancient Greek
editEtymology
editπόλῐς (pólis, “city”) + ἕρκος (hérkos, “fence”)
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /po.li.or.ké.ɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /po.li.orˈke.o/
- (4th CE Koine) IPA(key): /po.li.orˈce.o/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /po.li.orˈce.o/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /po.li.orˈce.o/
Verb
editπολῐορκέω • (poliorkéō)
Conjugation
editnumber | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐπολῐόρκουν | ἐπολῐόρκεις | ἐπολῐόρκει | ἐπολῐορκεῖτον | ἐπολῐορκείτην | ἐπολῐορκοῦμεν | ἐπολῐορκεῖτε | ἐπολῐόρκουν | ||||
middle/ passive |
indicative | ἐπολῐορκούμην | ἐπολῐορκοῦ | ἐπολῐορκεῖτο | ἐπολῐορκεῖσθον | ἐπολῐορκείσθην | ἐπολῐορκούμεθᾰ | ἐπολῐορκεῖσθε | ἐπολῐορκοῦντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐπολῐόρκεον | ἐπολῐόρκεες | ἐπολῐόρκεε(ν) | ἐπολῐορκέετον | ἐπολῐορκεέτην | ἐπολῐορκέομεν | ἐπολῐορκέετε | ἐπολῐόρκεον | ||||
middle/ passive |
indicative | ἐπολῐορκεόμην | ἐπολῐορκέου | ἐπολῐορκέετο | ἐπολῐορκέεσθον | ἐπολῐορκεέσθην | ἐπολῐορκεόμεθᾰ | ἐπολῐορκέεσθε | ἐπολῐορκέοντο | ||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐπολῐόρκευν | ἐπολῐόρκεις | ἐπολῐόρκει | ἐπολῐορκεῖτον | ἐπολῐορκείτην | ἐπολῐορκεῦμεν | ἐπολῐορκεῖτε | ἐπολῐόρκευν | ||||
middle/ passive |
indicative | ἐπολῐορκεύμην | ἐπολῐορκεῦ | ἐπολῐορκεῖτο | ἐπολῐορκεῖσθον | ἐπολῐορκείσθην | ἐπολῐορκεύμεθᾰ | ἐπολῐορκεῖσθε | ἐπολῐορκεῦντο | ||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Aorist: ἐπολῐόρκησᾰ, ἐπολῐορκήθην
Perfect: πεπολῐόρκημαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle/ passive |
indicative | πεπολῐόρκημαι | πεπολῐόρκησαι | πεπολῐόρκηται | πεπολῐόρκησθον | πεπολῐόρκησθον | πεπολῐορκήμεθᾰ | πεπολῐόρκησθε | πεπολῐόρκηνται | ||||
subjunctive | πεπολῐορκημένος ὦ | πεπολῐορκημένος ᾖς | πεπολῐορκημένος ᾖ | πεπολῐορκημένω ἦτον | πεπολῐορκημένω ἦτον | πεπολῐορκημένοι ὦμεν | πεπολῐορκημένοι ἦτε | πεπολῐορκημένοι ὦσῐ(ν) | |||||
optative | πεπολῐορκημένος εἴην | πεπολῐορκημένος εἴης | πεπολῐορκημένος εἴη | πεπολῐορκημένω εἴητον/εἶτον | πεπολῐορκημένω εἰήτην/εἴτην | πεπολῐορκημένοι εἴημεν/εἶμεν | πεπολῐορκημένοι εἴητε/εἶτε | πεπολῐορκημένοι εἴησᾰν/εἶεν | |||||
imperative | πεπολῐόρκησο | πεπολῐορκήσθω | πεπολῐόρκησθον | πεπολῐορκήσθων | πεπολῐόρκησθε | πεπολῐορκήσθων | |||||||
middle/passive | |||||||||||||
infinitive | πεπολῐορκῆσθαι | ||||||||||||
participle | m | πεπολῐορκημένος | |||||||||||
f | πεπολῐορκημένη | ||||||||||||
n | πεπολῐορκημένον | ||||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Derived terms
edit- πολιορκητικός (poliorkētikós)
- πολιορκία (poliorkía)
Further reading
edit- “πολιορκέω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- “πολιορκέω”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- πολιορκέω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette