στοιχειακός
Ancient Greek
editEtymology
editστοιχεῖον (stoikheîon, “a simple sound of the voice, as the first element of language”) + -ᾰκός (-akós)
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /stoi̯.kʰeː.a.kós/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /sty.kʰi.aˈkos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /sty.çi.aˈkos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /sty.çi.aˈkos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /sti.çi.aˈkos/
Adjective
editστοιχειᾰκός • (stoikheiakós) m (feminine στοιχειᾰκή, neuter στοιχειᾰκόν); first/second declension
- literal, alphabetic
- 1115 – 1195, Eustathius of Thessalonica, Collected Works 35.24
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | στοιχειᾰκός stoikheiakós |
στοιχειᾰκή stoikheiakḗ |
στοιχειᾰκόν stoikheiakón |
στοιχειᾰκώ stoikheiakṓ |
στοιχειᾰκᾱ́ stoikheiakā́ |
στοιχειᾰκώ stoikheiakṓ |
στοιχειᾰκοί stoikheiakoí |
στοιχειᾰκαί stoikheiakaí |
στοιχειᾰκᾰ́ stoikheiaká | |||||
Genitive | στοιχειᾰκοῦ stoikheiakoû |
στοιχειᾰκῆς stoikheiakês |
στοιχειᾰκοῦ stoikheiakoû |
στοιχειᾰκοῖν stoikheiakoîn |
στοιχειᾰκαῖν stoikheiakaîn |
στοιχειᾰκοῖν stoikheiakoîn |
στοιχειᾰκῶν stoikheiakôn |
στοιχειᾰκῶν stoikheiakôn |
στοιχειᾰκῶν stoikheiakôn | |||||
Dative | στοιχειᾰκῷ stoikheiakôi |
στοιχειᾰκῇ stoikheiakêi |
στοιχειᾰκῷ stoikheiakôi |
στοιχειᾰκοῖν stoikheiakoîn |
στοιχειᾰκαῖν stoikheiakaîn |
στοιχειᾰκοῖν stoikheiakoîn |
στοιχειᾰκοῖς stoikheiakoîs |
στοιχειᾰκαῖς stoikheiakaîs |
στοιχειᾰκοῖς stoikheiakoîs | |||||
Accusative | στοιχειᾰκόν stoikheiakón |
στοιχειᾰκήν stoikheiakḗn |
στοιχειᾰκόν stoikheiakón |
στοιχειᾰκώ stoikheiakṓ |
στοιχειᾰκᾱ́ stoikheiakā́ |
στοιχειᾰκώ stoikheiakṓ |
στοιχειᾰκούς stoikheiakoús |
στοιχειᾰκᾱ́ς stoikheiakā́s |
στοιχειᾰκᾰ́ stoikheiaká | |||||
Vocative | στοιχειᾰκέ stoikheiaké |
στοιχειᾰκή stoikheiakḗ |
στοιχειᾰκόν stoikheiakón |
στοιχειᾰκώ stoikheiakṓ |
στοιχειᾰκᾱ́ stoikheiakā́ |
στοιχειᾰκώ stoikheiakṓ |
στοιχειᾰκοί stoikheiakoí |
στοιχειᾰκαί stoikheiakaí |
στοιχειᾰκᾰ́ stoikheiaká | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
στοιχειᾰκῶς stoikheiakôs |
στοιχειᾰκώτερος stoikheiakṓteros |
στοιχειᾰκώτᾰτος stoikheiakṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Derived terms
edit- στοιχειᾰκῶς (stoikheiakôs)
References
edit- “στοιχειακός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- «στοιχειᾰκός» on page 1,432/2 of Liddell & Scott’s Greek–English Lexicon (8th ed., 1897), Oxford: At the Clarendon Press