ψύχραιμος
Greek
editEtymology
editFrom ψυχραιμία (psychraimía, “sangfroid, composure”) + -ος (-os).[1]
Pronunciation
editAdjective
editψύχραιμος • (psýchraimos) m (feminine ψύχραιμη, neuter ψύχραιμο)
Declension
editDeclension of ψύχραιμος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | ψύχραιμος • | ψύχραιμη • | ψύχραιμο • | ψύχραιμοι • | ψύχραιμες • | ψύχραιμα • |
genitive | ψύχραιμου • | ψύχραιμης • | ψύχραιμου • | ψύχραιμων • | ψύχραιμων • | ψύχραιμων • |
accusative | ψύχραιμο • | ψύχραιμη • | ψύχραιμο • | ψύχραιμους • | ψύχραιμες • | ψύχραιμα • |
vocative | ψύχραιμε • | ψύχραιμη • | ψύχραιμο • | ψύχραιμοι • | ψύχραιμες • | ψύχραιμα • |
derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ψύχραιμος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ψύχραιμος, etc.) |
Degrees of comparison by suffixation
References
edit- ^ ψύχραιμος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language