хазнадар
Serbo-Croatian
editAlternative forms
editEtymology
editBorrowed from Ottoman Turkish خزنهدار (haznadar), from خزنه (hazna), خزینه (hazine, “treasury”) (Turkish hazne, hazine) + Persian ـدار (-dâr), present stem of داشتن (dâštan, “to have”). Akin to ха̏зна (“treasury”).
Pronunciation
editNoun
editхазна̀да̄р m (Latin spelling haznàdār)
Declension
editDeclension of хазнадар
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | хазнадар | хазнадари |
genitive | хазнадара | хазнадара |
dative | хазнадару | хазнадарима |
accusative | хазнадара | хазнадаре |
vocative | хазнадару | хазнадари |
locative | хазнадару | хазнадарима |
instrumental | хазнадаром | хазнадарима |
References
edit- “хазнадар” in Hrvatski jezični portal
- Škaljić, Abdulah (1966) Turcizmi u srpskohrvatskom jeziku, Sarajevo: Svjetlost, page 323
- “хазнадар”, in Речник српскохрватскога књижевног језика (in Serbo-Croatian), Друго фототипско издање edition, volume 6, Нови Сад, Загреб: Матица српска, Матица хрватска, 1967–1976, published 1990, page 704
Categories:
- Serbo-Croatian terms borrowed from Ottoman Turkish
- Serbo-Croatian terms derived from Ottoman Turkish
- Serbo-Croatian terms derived from Persian
- Serbo-Croatian terms with IPA pronunciation
- Serbo-Croatian lemmas
- Serbo-Croatian nouns
- Serbo-Croatian masculine nouns
- Serbo-Croatian terms with historical senses
- Regional Serbo-Croatian