պարտիմ
See also: պարտեմ
Old Armenian
editEtymology
editFrom պարտ (part).
Verb
editպարտիմ • (partim)
- to owe, to contract debts, to become indebted, to be bound
- to be obliged, beholden to
- ought, must
- mediopassive of պարտեմ (partem)
Conjugation
editmediopassive
infinitive | պարտել, պարտիլ* (partel, partil*) | participle | պարտեցեալ (partecʻeal) | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
causative | — | aorist stem | պարտեց- (partecʻ-) | ||||
person | singular | plural | |||||
1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
indicative | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
present | պարտիմ (partim) | պարտիս (partis) | պարտի (parti) | պարտիմք (partimkʻ) | պարտիք (partikʻ) | պարտին (partin) | |
imperfect | պարտէի (partēi) | պարտէիր (partēir) | պարտէր (partēr) | պարտէաք (partēakʻ) | պարտէիք (partēikʻ) | պարտէին (partēin) | |
aorist | — | — | — | — | — | — | |
subjunctive | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
present | պարտիցիմ (particʻim) | պարտիցիս (particʻis) | պարտիցի (particʻi) | պարտիցիմք (particʻimkʻ) | պարտիցիք (particʻikʻ) | պարտիցին (particʻin) | |
aorist | պարտեցայց (partecʻaycʻ) | պարտեսցիս (partescʻis) | պարտեսցի (partescʻi) | — | — | — | |
imperatives | — | (դու) | — | — | (դուք) | — | |
imperative | — | — | — | — | — | — | |
cohortative | — | — | — | — | — | — | |
prohibitive | — | — | — | — | — | — | |
the verb is defective the conjugation of the related verb պարտիմ (partim, “to lose”) is not defective; see it in պարտեմ (partem) |
References
edit- Petrosean, Matatʻeay (1879) “պարտիմ”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy