अरण्य

SanskritEdit

Alternative scriptsEdit

EtymologyEdit

From अरण (áraṇa, strange, foreign), from Proto-Indo-European *h₂el- (other, foreign).

PronunciationEdit

NounEdit

अरण्य (áraṇyan

  1. a foreign or a distant land
    • c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda 6.24.10:
      सचस्व नायमवसे अभीक इतो वा तमिन्द्र पाहि रिषः।
      अमा चैनम्अरण्ये पाहि रिषो मदेम शतहिमाः सुवीराः॥
      sácasva nāyámávase abhī́ka itó vā támindra pāhi riṣáḥ.
      amā́ cainamáraṇye pāhi riṣó mádema śatáhimāḥ suvī́rāḥ.
      Hasting to help, come hither and protect him, keep him from harm when he is here, O Indra.
      At home, abroad, from injury preserve him. May brave sons gladden us through a hundred winters.
  2. forest, wilderness
  3. a desert

DeclensionEdit

Neuter a-stem declension of अरण्य (áraṇya)
Singular Dual Plural
Nominative अरण्यम्
áraṇyam
अरण्ये
áraṇye
अरण्यानि / अरण्या¹
áraṇyāni / áraṇyā¹
Vocative अरण्य
áraṇya
अरण्ये
áraṇye
अरण्यानि / अरण्या¹
áraṇyāni / áraṇyā¹
Accusative अरण्यम्
áraṇyam
अरण्ये
áraṇye
अरण्यानि / अरण्या¹
áraṇyāni / áraṇyā¹
Instrumental अरण्येन
áraṇyena
अरण्याभ्याम्
áraṇyābhyām
अरण्यैः / अरण्येभिः¹
áraṇyaiḥ / áraṇyebhiḥ¹
Dative अरण्याय
áraṇyāya
अरण्याभ्याम्
áraṇyābhyām
अरण्येभ्यः
áraṇyebhyaḥ
Ablative अरण्यात्
áraṇyāt
अरण्याभ्याम्
áraṇyābhyām
अरण्येभ्यः
áraṇyebhyaḥ
Genitive अरण्यस्य
áraṇyasya
अरण्ययोः
áraṇyayoḥ
अरण्यानाम्
áraṇyānām
Locative अरण्ये
áraṇye
अरण्ययोः
áraṇyayoḥ
अरण्येषु
áraṇyeṣu
Notes
  • ¹Vedic

DescendantsEdit

ReferencesEdit