Contents

SanskritEdit

EtymologyEdit

From Proto-Indo-European *gʷḗn.

NounEdit

ग्ना ‎(gnāf

  1. wife
  2. divine female, a kind of goddess
  3. speech, voice

DeclensionEdit

Feminine ā-stem declension of ग्ना
Nom. sg. ग्ना ‎(gnā)
Gen. sg. ग्नायाः ‎(gnāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative ग्ना ‎(gnā) ग्ने ‎(gne) ग्नाः ‎(gnāḥ)
Vocative ग्ने ‎(gne) ग्ने ‎(gne) ग्नाः ‎(gnāḥ)
Accusative ग्नाम् ‎(gnām) ग्ने ‎(gne) ग्नाः ‎(gnāḥ)
Instrumental ग्नया ‎(gnayā) ग्नाभ्याम् ‎(gnābhyām) ग्नाभिः ‎(gnābhiḥ)
Dative ग्नायै ‎(gnāyai) ग्नाभ्याम् ‎(gnābhyām) ग्नाभ्यः ‎(gnābhyaḥ)
Ablative ग्नायाः ‎(gnāyāḥ) ग्नाभ्याम् ‎(gnābhyām) ग्नाभ्यः ‎(gnābhyaḥ)
Genitive ग्नायाः ‎(gnāyāḥ) ग्नयोः ‎(gnayoḥ) ग्नानाम् ‎(gnānām)
Locative ग्नायाम् ‎(gnāyām) ग्नयोः ‎(gnayoḥ) ग्नासु ‎(gnāsu)

ReferencesEdit

  • Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary, page 370
Read in another language