विभक्ति

HindiEdit

EtymologyEdit

From Sanskrit विभक्ति (vibhakti).

PronunciationEdit

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /ʋɪ.bʱək.t̪iː/

NounEdit

विभक्ति (vibhaktif

  1. division, piece of
  2. (grammar) inflection

DeclensionEdit


SanskritEdit

NounEdit

विभक्ति (vibhaktif

  1. separation, partition
  2. distinction
  3. modification
  4. portion
  5. share of inheritance
  6. (grammar) declension of nouns, declensional suffixes (TS., Br., etc.)
  7. a certain division of a sāman (ŚāṅkhBr.)
  8. a certain high number (Buddh.)

DeclensionEdit

Feminine i-stem declension of विभक्ति
Nom. sg. विभक्तिः (vibhaktiḥ)
Gen. sg. विभक्त्याः / विभक्तेः (vibhaktyāḥ / vibhakteḥ)
Singular Dual Plural
Nominative विभक्तिः (vibhaktiḥ) विभक्ती (vibhaktī) विभक्तयः (vibhaktayaḥ)
Vocative विभक्ते (vibhakte) विभक्ती (vibhaktī) विभक्तयः (vibhaktayaḥ)
Accusative विभक्तिम् (vibhaktim) विभक्ती (vibhaktī) विभक्तीः (vibhaktīḥ)
Instrumental विभक्त्या (vibhaktyā) विभक्तिभ्याम् (vibhaktibhyām) विभक्तिभिः (vibhaktibhiḥ)
Dative विभक्त्यै / विभक्तये (vibhaktyai / vibhaktaye) विभक्तिभ्याम् (vibhaktibhyām) विभक्तिभ्यः (vibhaktibhyaḥ)
Ablative विभक्त्याः / विभक्तेः (vibhaktyāḥ / vibhakteḥ) विभक्तिभ्याम् (vibhaktibhyām) विभक्तिभ्यः (vibhaktibhyaḥ)
Genitive विभक्त्याः / विभक्तेः (vibhaktyāḥ / vibhakteḥ) विभक्त्योः (vibhaktyoḥ) विभक्तीनाम् (vibhaktīnām)
Locative विभक्त्याम् / विभक्तौ (vibhaktyām / vibhaktau) विभक्त्योः (vibhaktyoḥ) विभक्तिषु (vibhaktiṣu)

ReferencesEdit