อภิชนาธิปไตย

ThaiEdit

EtymologyEdit

From อภิชน (aristocrat; elite) +‎ อธิปไตย (à-tí-bpà-dtai, supremacy; sovereignty).

PronunciationEdit

Orthographicอภิชนาธิปไตย
ɒ bʰ i d͡ʑ n ā dʰ i p ai t y
Phonemic
อะ-พิ-ชะ-นา-ทิ-ปะ-ไต
ɒ a – b i – d͡ʑ a – n ā – d i – p a – ai t
อะ-พิ-ชะ-นา-ทิบ-ปะ-ไต
ɒ a – b i – d͡ʑ a – n ā – d i ɓ – p a – ai t
RomanizationPaiboonà-pí-chá-naa-tí-bpà-dtaià-pí-chá-naa-típ-bpà-dtai
Royal Institutea-phi-cha-na-thi-pa-taia-phi-cha-na-thip-pa-tai
(standard) IPA(key)/ʔa˨˩.pʰi˦˥.t͡ɕʰa˦˥.naː˧.tʰi˦˥.pa˨˩.taj˧/(R)/ʔa˨˩.pʰi˦˥.t͡ɕʰa˦˥.naː˧.tʰip̚˦˥.pa˨˩.taj˧/(R)

NounEdit

อภิชนาธิปไตย (à-pí-chá-naa-tí-bpà-dtai)

  1. aristocracy.