ἄντοικος
Ancient Greek
editEtymology
editFrom ᾰ̓ντῐ- (anti-, “opposite”) + οἶκος (oîkos, “house”).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /án.toi̯.kos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈan.ty.kos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈan.ty.kos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈan.ty.kos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈan.di.kos/
Adjective
editᾰ̓́ντοικος • (ántoikos) m or f (neuter ᾰ̓́ντοικον); second declension
- living in the same longitude, but in the opposite hemisphere
- (LSJ, wrong) living in the same latitude, but in the opposite hemisphere
Inflection
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | ||||||||
Nominative | ᾰ̓́ντοικος ántoikos |
ᾰ̓́ντοικον ántoikon |
ᾰ̓ντοίκω antoíkō |
ᾰ̓ντοίκω antoíkō |
ᾰ̓́ντοικοι ántoikoi |
ᾰ̓́ντοικᾰ ántoika | ||||||||
Genitive | ᾰ̓ντοίκου antoíkou |
ᾰ̓ντοίκου antoíkou |
ᾰ̓ντοίκοιν antoíkoin |
ᾰ̓ντοίκοιν antoíkoin |
ᾰ̓ντοίκων antoíkōn |
ᾰ̓ντοίκων antoíkōn | ||||||||
Dative | ᾰ̓ντοίκῳ antoíkōi |
ᾰ̓ντοίκῳ antoíkōi |
ᾰ̓ντοίκοιν antoíkoin |
ᾰ̓ντοίκοιν antoíkoin |
ᾰ̓ντοίκοις antoíkois |
ᾰ̓ντοίκοις antoíkois | ||||||||
Accusative | ᾰ̓́ντοικον ántoikon |
ᾰ̓́ντοικον ántoikon |
ᾰ̓ντοίκω antoíkō |
ᾰ̓ντοίκω antoíkō |
ᾰ̓ντοίκους antoíkous |
ᾰ̓́ντοικᾰ ántoika | ||||||||
Vocative | ᾰ̓́ντοικε ántoike |
ᾰ̓́ντοικον ántoikon |
ᾰ̓ντοίκω antoíkō |
ᾰ̓ντοίκω antoíkō |
ᾰ̓́ντοικοι ántoikoi |
ᾰ̓́ντοικᾰ ántoika | ||||||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
ᾰ̓ντοίκως antoíkōs |
ᾰ̓ντοικότερος antoikóteros |
ᾰ̓ντοικότᾰτος antoikótatos | ||||||||||||
Notes: |
|
See also
editReferences
edit- “ἄντοικος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- ἄντοικος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- ἄντοικος in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2024)