ὁμοιότροπος
Ancient Greek
editEtymology
editὅμοιος (hómoios) + τρόπος (trópos)
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /ho.moi̯.ó.tro.pos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /(h)o.myˈo.tro.pos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /o.myˈo.tro.pos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /o.myˈo.tro.pos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /o.miˈo.tro.pos/
Adjective
editὁμοιότροπος • (homoiótropos) m or f (neuter ὁμοιότροπον); second declension
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | ||||||||
Nominative | ὁμοιότροπος homoiótropos |
ὁμοιότροπον homoiótropon |
ὁμοιοτρόπω homoiotrópō |
ὁμοιοτρόπω homoiotrópō |
ὁμοιότροποι homoiótropoi |
ὁμοιότροπᾰ homoiótropa | ||||||||
Genitive | ὁμοιοτρόπου homoiotrópou |
ὁμοιοτρόπου homoiotrópou |
ὁμοιοτρόποιν homoiotrópoin |
ὁμοιοτρόποιν homoiotrópoin |
ὁμοιοτρόπων homoiotrópōn |
ὁμοιοτρόπων homoiotrópōn | ||||||||
Dative | ὁμοιοτρόπῳ homoiotrópōi |
ὁμοιοτρόπῳ homoiotrópōi |
ὁμοιοτρόποιν homoiotrópoin |
ὁμοιοτρόποιν homoiotrópoin |
ὁμοιοτρόποις homoiotrópois |
ὁμοιοτρόποις homoiotrópois | ||||||||
Accusative | ὁμοιότροπον homoiótropon |
ὁμοιότροπον homoiótropon |
ὁμοιοτρόπω homoiotrópō |
ὁμοιοτρόπω homoiotrópō |
ὁμοιοτρόπους homoiotrópous |
ὁμοιότροπᾰ homoiótropa | ||||||||
Vocative | ὁμοιότροπε homoiótrope |
ὁμοιότροπον homoiótropon |
ὁμοιοτρόπω homoiotrópō |
ὁμοιοτρόπω homoiotrópō |
ὁμοιότροποι homoiótropoi |
ὁμοιότροπᾰ homoiótropa | ||||||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
ὁμοιοτρόπως homoiotrópōs |
ὁμοιοτροπώτερος homoiotropṓteros |
ὁμοιοτροπώτᾰτος homoiotropṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Derived terms
edit- ὁμοιοτροπίᾱ (homoiotropíā)
Further reading
edit- ὁμοιότροπος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- “ὁμοιότροπος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press