ὑποτρίβω
Ancient Greek
editEtymology
editFrom ῠ̔πο- (hupo-, “below”) + τρίβω (tríbō, “to rub”).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /hy.po.trǐː.bɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /(h)y.poˈtri.bo/
- (4th CE Koine) IPA(key): /y.poˈtri.βo/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /y.poˈtri.vo/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /i.poˈtri.vo/
Verb
editῠ̔ποτρῑ́βω • (hupotrī́bō)
Inflection
edit Present: ῠ̔ποτρῑ́βω, ῠ̔ποτρῑ́βομαι
Future: ῠ̔ποτρῑ́ψω, ῠ̔ποτρῑ́ψομαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ῠ̔ποτρῑ́ψω | ῠ̔ποτρῑ́ψεις | ῠ̔ποτρῑ́ψει | ῠ̔ποτρῑ́ψετον | ῠ̔ποτρῑ́ψετον | ῠ̔ποτρῑ́ψομεν | ῠ̔ποτρῑ́ψετε | ῠ̔ποτρῑ́ψουσῐ(ν) | ||||
optative | ῠ̔ποτρῑ́ψοιμῐ | ῠ̔ποτρῑ́ψοις | ῠ̔ποτρῑ́ψοι | ῠ̔ποτρῑ́ψοιτον | ῠ̔ποτρῑψοίτην | ῠ̔ποτρῑ́ψοιμεν | ῠ̔ποτρῑ́ψοιτε | ῠ̔ποτρῑ́ψοιεν | |||||
middle | indicative | ῠ̔ποτρῑ́ψομαι | ῠ̔ποτρῑ́ψῃ, ῠ̔ποτρῑ́ψει |
ῠ̔ποτρῑ́ψεται | ῠ̔ποτρῑ́ψεσθον | ῠ̔ποτρῑ́ψεσθον | ῠ̔ποτρῑψόμεθᾰ | ῠ̔ποτρῑ́ψεσθε | ῠ̔ποτρῑ́ψονται | ||||
optative | ῠ̔ποτρῑψοίμην | ῠ̔ποτρῑ́ψοιο | ῠ̔ποτρῑ́ψοιτο | ῠ̔ποτρῑ́ψοισθον | ῠ̔ποτρῑψοίσθην | ῠ̔ποτρῑψοίμεθᾰ | ῠ̔ποτρῑ́ψοισθε | ῠ̔ποτρῑ́ψοιντο | |||||
active | middle | ||||||||||||
infinitive | ῠ̔ποτρῑ́ψειν | ῠ̔ποτρῑ́ψεσθαι | |||||||||||
participle | m | ῠ̔ποτρῑ́ψων | ῠ̔ποτρῑψόμενος | ||||||||||
f | ῠ̔ποτρῑ́ψουσᾰ | ῠ̔ποτρῑψομένη | |||||||||||
n | ῠ̔ποτρῖψον | ῠ̔ποτρῑψόμενον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
References
edit- “ὑποτρίβω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- “ὑποτρίβω”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- ὑποτρίβω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette