See also: buyu, bùyǔ, bǔyù, and bǔyú

TurkishEdit

EtymologyEdit

From Ottoman Turkish بوكو(büyü), from Proto-Turkic *bögü (wizard). Compare Old Turkic [script needed] (bögü).

PronunciationEdit

NounEdit

büyü (definite accusative büyüyü, plural büyüler)

  1. charm, spell, magic

DeclensionEdit

Inflection
Nominative büyü
Definite accusative büyüyü
Singular Plural
Nominative büyü büyüler
Definite accusative büyüyü büyüleri
Dative büyüye büyülere
Locative büyüde büyülerde
Ablative büyüden büyülerden
Genitive büyünün büyülerin
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular büyüm büyülerim
2nd singular büyün büyülerin
3rd singular büyüsü büyüleri
1st plural büyümüz büyülerimiz
2nd plural büyünüz büyüleriniz
3rd plural büyüleri büyüleri
Definite accusative
Singular Plural
1st singular büyümü büyülerimi
2nd singular büyünü büyülerini
3rd singular büyüsünü büyülerini
1st plural büyümüzü büyülerimizi
2nd plural büyünüzü büyülerinizi
3rd plural büyülerini büyülerini
Dative
Singular Plural
1st singular büyüme büyülerime
2nd singular büyüne büyülerine
3rd singular büyüsüne büyülerine
1st plural büyümüze büyülerimize
2nd plural büyünüze büyülerinize
3rd plural büyülerine büyülerine
Locative
Singular Plural
1st singular büyümde büyülerimde
2nd singular büyünde büyülerinde
3rd singular büyüsünde büyülerinde
1st plural büyümüzde büyülerimizde
2nd plural büyünüzde büyülerinizde
3rd plural büyülerinde büyülerinde
Ablative
Singular Plural
1st singular büyümden büyülerimden
2nd singular büyünden büyülerinden
3rd singular büyüsünden büyülerinden
1st plural büyümüzden büyülerimizden
2nd plural büyünüzden büyülerinizden
3rd plural büyülerinden büyülerinden
Genitive
Singular Plural
1st singular büyümün büyülerimin
2nd singular büyünün büyülerinin
3rd singular büyüsünün büyülerinin
1st plural büyümüzün büyülerimizin
2nd plural büyünüzün büyülerinizin
3rd plural büyülerinin büyülerinin

Derived termsEdit

See alsoEdit

ReferencesEdit

  • büyü in Turkish dictionaries at Türk Dil Kurumu