dręczyciel
Polish
editEtymology
editPronunciation
editNoun
editdręczyciel m pers (female equivalent dręczycielka)
- tormentor (person who torments)
Declension
editDeclension of dręczyciel
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | dręczyciel | dręczyciele |
genitive | dręczyciela | dręczycieli |
dative | dręczycielowi | dręczycielom |
accusative | dręczyciela | dręczycieli |
instrumental | dręczycielem | dręczycielami |
locative | dręczycielu | dręczycielach |
vocative | dręczycielu | dręczyciele |
Related terms
editnoun
verbs
Further reading
edit- dręczyciel in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- dręczyciel in Polish dictionaries at PWN