Open main menu

Wiktionary β

Contents

EsperantoEdit

VerbEdit

konu

  1. imperative of koni

IcelandicEdit

NounEdit

konu f

  1. accusative indefinite singular of kona
  2. dative indefinite singular of kona
  3. genitive indefinite singular of kona

TurkishEdit

EtymologyEdit

From konmak.

NounEdit

konu (definite accusative konuyu, plural konular)

  1. topic, subject, issue

DeclensionEdit

Inflection
Nominative konu
Definite accusative konuyu
Singular Plural
Nominative konu konular
Definite accusative konuyu konuları
Dative konuya konulara
Locative konuda konularda
Ablative konudan konulardan
Genitive konunun konuların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular konum konularım
2nd singular konun konuların
3rd singular konusu konuları
1st plural konumuz konularımız
2nd plural konunuz konularınız
3rd plural konuları konuları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular konuyum konularım
2nd singular konusun konularsın
3rd singular konu
konudur
konular
konulardır
1st plural konuyuz konularız
2nd plural konusunuz konularsınız
3rd plural konular konulardır

SynonymsEdit

See alsoEdit