odmowny
See also: odmówny
Polish
editAlternative forms
editEtymology
editFrom odmowa + -ny. First attested in 1656–1688.[1]
Pronunciation
edit- IPA(key): /ɔdˈmɔv.nɨ/
- (Middle Polish) IPA(key): /ɔdˈmɔv.nɨ/
Audio: (file) - Rhymes: -ɔvnɨ
- Syllabification: od‧mow‧ny
Adjective
editodmowny (not comparable, derived adverb odmownie)
Declension
editDeclension of odmowny (hard)
singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
nominative | odmowny | odmowna | odmowne | odmowni | odmowne | |
genitive | odmownego | odmownej | odmownego | odmownych | ||
dative | odmownemu | odmownej | odmownemu | odmownym | ||
accusative | odmownego | odmowny | odmowną | odmowne | odmownych | odmowne |
instrumental | odmownym | odmowną | odmownym | odmownymi | ||
locative | odmownym | odmownej | odmownym | odmownych |
Derived terms
editnoun
Related terms
editnouns
verbs
References
editFurther reading
edit- odmowny in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- odmowny in Polish dictionaries at PWN
- Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “odmowny”, in Słownik języka polskiego
- Aleksander Zdanowicz (1861) “odmowny”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “odmowny”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 626