papieżnik
Polish
editEtymology
editFrom papież + -nik. First attested in 1560.[1]
Pronunciation
edit- IPA(key): /paˈpjɛʐ.ɲik/
- (Middle Polish) IPA(key): /pɒˈpjɛʐ.ɲik/
- Rhymes: -ɛʐɲik
- Syllabification: pa‧pież‧nik
Noun
editpapieżnik m pers (female equivalent papieżnica, related adjective papieżniczy)
Declension
editDeclension of papieżnik
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | papieżnik | papieżnicy/papieżniki (deprecative) |
genitive | papieżnika | papieżników |
dative | papieżnikowi | papieżnikom |
accusative | papieżnika | papieżników |
instrumental | papieżnikiem | papieżnikami |
locative | papieżniku | papieżnikach |
vocative | papieżniku | papieżnicy |
References
editFurther reading
edit- papieżnik in Polish dictionaries at PWN
- Paweł Kupiszewski (20.03.2023) “PAPIEŻNIK”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
- Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “papieżnik”, in Słownik języka polskiego
- Aleksander Zdanowicz (1861) “papieżnik”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1908), “papieżnik”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 4, Warsaw, page 47
- papieżnik in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego