poświadczenie
Polish
editEtymology
editFrom poświadczyć + -enie.
Pronunciation
editNoun
editpoświadczenie n
- (uncountable) verbal noun of poświadczyć
- (countable) confirmation, receipt, testament (writing or signature confirming something)
- Synonyms: potwierdzenie, zaświadczenie
Declension
editDeclension of poświadczenie
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | poświadczenie | poświadczenia |
genitive | poświadczenia | poświadczeń |
dative | poświadczeniu | poświadczeniom |
accusative | poświadczenie | poświadczenia |
instrumental | poświadczeniem | poświadczeniami |
locative | poświadczeniu | poświadczeniach |
vocative | poświadczenie | poświadczenia |
Related terms
editverbs
- poświadczać impf
- poświadczyć pf
Further reading
edit- poświadczenie in Polish dictionaries at PWN