aanslaan

Dutch

Etymology

aan +‎ slaan

Pronunciation

• Audio

  (file)

Verb

aanslaan

1. (transitive) to strike physically so as to activate or produce an effect
2. (intransitive) to start, to kick in
3. (intransitive) to succeed, to have an effect
4. (intransitive) to catch on, to become popular

   Constant leest daar een vertaling van zijn manifest voor, dat echter helemaal niet aanslaat bij het publiek.

   Constant reads aloud a translation of his manifest there, which however did not catch on with the audience.

Conjugation

Conjugation of aanslaan (strong class 6, irregular, separable)

infinitive	aanslaan
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	sla aan	sloeg aan	aansla	aansloeg
2nd person singular	slaat aan	sloeg aan	aanslaat	aansloeg
2nd person sing. (gij)	slaat aan	sloegt aan	aanslaat	aansloegt
3rd person singular	slaat aan	sloeg aan	aanslaat	aansloeg
plural	slaan aan	sloegen aan	aanslaan	aansloegen
subjunctive sing.1	sla aan	sloege aan	aansla	aansloege
subjunctive plur.1	slaan aan	sloegen aan	aanslaan	aansloegen
imperative sing.	sla aan
imperative plur.1	slaat aan
participles	aanslaand	(hebben) aangeslagen
1)Archaic.

Related terms

• aanslag

Anagrams

• slaan aan