Adjective
kelpo (comparative kelvompi, superlative kelvoin)
- decent
- good, fine (before noun, not inflected)
- Hän on kelpo poika. — He is a good boy.
- kelpo miehet — fine men
Declension
Declension of kelpo (type valo)
|
singular |
plural |
|---|
| nominative |
kelpo |
kelvot |
|---|
| genitive |
kelvon |
kelpojen |
|---|
| partitive |
kelpoa |
kelpoja |
|---|
| accusative |
kelpo kelvon |
kelvot |
|---|
| inessive |
kelvossa |
kelvoissa |
|---|
| elative |
kelvosta |
kelvoista |
|---|
| illative |
kelpoon |
kelpoihin |
|---|
| adessive |
kelvolla |
kelvoilla |
|---|
| ablative |
kelvolta |
kelvoilta |
|---|
| allative |
kelvolle |
kelvoille |
|---|
| essive |
kelpona |
kelpoina |
|---|
| translative |
kelvoksi |
kelvoiksi |
|---|
| instructive |
– |
kelvoin |
|---|
| abessive |
kelvotta |
kelvoitta |
|---|
| comitative |
– |
kelpoine |
|---|
|
Derived terms
Anagrams