lasta

Esperanto

Etymology

English last.

Adjective

lasta (plural lastaj, accusative singular lastan, accusative plural lastajn)

1. last (opposite of first)

   Vi ne estas la unua nek la lasta persono fini.

   You were neither the first nor the last person to finish.

See also

• fina

---

Finnish

Pronunciation

• IPA: [ˈlɑstɑ]
• Rhymes: -ɑstɑ
• Hyphenation: las‧ta

Etymology 1

From Baltic, compare Latvian lāpsta (“shovel”).

Noun

lasta

1. (medicine) splint
2. spatula, scraper (kitchen tool)
3. turner (kitchen tool)
4. squeegee (window wiping tool)
5. putty knife, spackle knife, scraper, spatula (construction tool)
6. taping knife, joint knife (broad smoothing tool)

Declension

Declension of lasta (type kala) singular plural nominative lasta lastat genitive lastan lastojen lastain1 partitive lastaa lastoja accusative lasta lastan lastat inessive lastassa lastoissa elative lastasta lastoista illative lastaan lastoihin adessive lastalla lastoilla ablative lastalta lastoilta allative lastalle lastoille essive lastana lastoina translative lastaksi lastoiksi instructive – lastoin abessive lastatta lastoitta comitative – lastoineen 1) Rare.

Synonyms

• (splint): spatula
• (scraper): kaavin
• (turner): paistinlasta
• (squeegee): ikkunalasta
• (putty knife): muurauslasta

Etymology 2

inflected form of lapsi

Noun

lasta

1. Partitive singular form of lapsi.

Anagrams

• atlas, salat, talas

---

Icelandic

Verb

lasta weak verb (third person singular past indicative lastaði, supine lastað)

1. to blame

Conjugation

lasta — active voice (germynd)

infinitive (nafnháttur)		að lasta
supine (sagnbót)		lastað
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		lastandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég lasta	við löstum	present (nútíð)	ég lasti	við löstum
	þú lastar	þið lastið		þú lastir	þið lastið
	hann, hún, það lastar	þeir, þær, þau lasta		hann, hún, það lasti	þeir, þær, þau lasti
past (þátíð)	ég lastaði	við löstuðum	past (þátíð)	ég lastaði	við löstuðum
	þú lastaðir	þið löstuðuð		þú lastaðir	þið löstuðuð
	hann, hún, það lastaði	þeir, þær, þau löstuðu		hann, hún, það lastaði	þeir, þær, þau löstuðu
imperative (boðháttur)	lasta (þú)	lastið (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	lastaðu	lastiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

lastast — mediopassive voice (miðmynd)

infinitive (nafnháttur)		að lastast
supine (sagnbót)		lastast
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		lastandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég lastast	við löstumst	present (nútíð)	ég lastist	við löstumst
	þú lastast	þið lastist		þú lastist	þið lastist
	hann, hún, það lastast	þeir, þær, þau lastast		hann, hún, það lastist	þeir, þær, þau lastist
past (þátíð)	ég lastaðist	við löstuðumst	past (þátíð)	ég lastaðist	við löstuðumst
	þú lastaðist	þið löstuðust		þú lastaðist	þið löstuðust
	hann, hún, það lastaðist	þeir, þær, þau löstuðust		hann, hún, það lastaðist	þeir, þær, þau löstuðust
imperative (boðháttur)	lastast (þú)	lastist (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	lastastu	lastisti *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

lastaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	lastaður	löstuð	lastað		lastaðir	lastaðar	löstuð
accusative (þolfall)	lastaðan	lastaða	lastað		lastaða	lastaðar	löstuð
dative (þágufall)	löstuðum	lastaðri	löstuðu		löstuðum	löstuðum	löstuðum
genitive (eignarfall)	lastaðs	lastaðrar	lastaðs		lastaðra	lastaðra	lastaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	lastaði	lastaða	lastaða		löstuðu	löstuðu	löstuðu
accusative (þolfall)	lastaða	löstuðu	lastaða		löstuðu	löstuðu	löstuðu
dative (þágufall)	lastaða	löstuðu	lastaða		löstuðu	löstuðu	löstuðu
genitive (eignarfall)	lastaða	löstuðu	lastaða		löstuðu	löstuðu	löstuðu

Anagrams

• alast
• salat
• salta

---

Irish

Etymology

From Old Irish last, from either English last or Old English hlæst.

Pronunciation

• IPA: [ˈl̪ˠasˠt̪ˠə]

Noun

lasta m (genitive lasta, nominative plural lastaí)

1. load
2. freight
3. cargo

Synonyms

• (load): ualach
• (freight, cargo): lastas
• (cargo): lucht

---

Serbo-Croatian

Noun

lásta f (Cyrillic spelling ла́ста)

1. swallow (bird)

Declension

    declension of lasta

	singular	plural
nominative	lasta	laste
genitive	laste	lasta
dative	lasti	lastama
accusative	lastu	laste
vocative	lasto	laste
locative	lasti	lastama
instrumental	lastom	lastama

---

Swedish

Etymology

last +‎ -a

Verb

lasta

1. to load; to put a load on something; to fill with cargo.
2. blame; put blame on somebody

Conjugation

Conjugation of lasta

	Active	Passive
Infinitive	lasta	lastas
Present tense	lastar	lastas
Past tense	lastade	lastades
Supine	lastat	lastats
Imperative	lasta	—
Present participle	lastande
Past participle	lastad

Related terms

• lastning

Descendants

• Finnish: lastata