socialis
Latin
Etymology
From socius (“associated, allied; companion, ally”) + -ālis.
Pronunciation
Adjective
sociālis m and f, sociāle n; third declension
- Of or pertaining to companionship; companionable, sociable, social
- Of or pertaining to allies or confederates; allied, confederate.
- Marriage, conjugal, nuptial.
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | sociālis | sociāle | sociālēs | sociālia | |
| genitive | sociālis | sociālis | sociālium | sociālium | |
| dative | sociālī | sociālī | sociālibus | sociālibus | |
| accusative | sociālem | sociāle | sociālēs | sociālia | |
| ablative | sociālī | sociālī | sociālibus | sociālibus | |
| vocative | sociālis | sociāle | sociālēs | sociālia | |
Derived terms
- sociālitās
- sociāliter
Related terms
|
Descendants
References
- socialis in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879