Open main menu

Wiktionary β




From Byzantine Greek βρίζω (brízō), from Ancient Greek ὑβρίζω (hubrízō), from ὕβρις (húbris, insolence, sexual outrage).


  • IPA(key): /ˈvɾizo/
  • Hyphenation: βρί‧ζω


βρίζω (vrízo) (simple past έβρισα, passive βρίζομαι)

  1. (transitive) insult, call names, abuse, run down (to use offensive language against)
    Του έδωσα μπουνιά επειδή με έβριζε.Tou édosa bouniá epeidí me évrize.I gave him a box because he was calling me names.
    Τι μίζερος άνθρωπος, όλο κάθεται και βρίζει τους πάντες και τα πάντα!Ti mízeros ánthropos, ólo káthetai kai vrízei tous pántes kai ta pánta!What a miserable man, all he does is sit and insult everyone and everything!
  2. (intransitive) swear, curse, cuss (use offensive language)
    Ο πατέρας μου βρίζει συνεχώς όταν έχει ματς στην τηλεόραση.O patéras mou vrízei synechós ótan échei mats stin tileórasi.My father is always swearing when there's a match on the telly.
    Τιμώρησα τον γιο μου επειδή έβριζε.Timórisa ton gio mou epeidí évrize.I punished my son for cursing.


Derived termsEdit

Related termsEdit