γητεύω
Greek
editAlternative forms
edit- γοητεύω (goïtévo) (standard)
Etymology
editInherited from Byzantine Greek γητεύω, from Ancient Greek γοητεύω (goēteúō, “bewitch”).[1] Also see γοητεύω (goïtévo).
Pronunciation
editVerb
editγητεύω • (gitévo) (past γήτεψα, passive γητεύομαι, p‑past γητεύτηκα, ppp γητεμένος)
- (vernacular, literature) use magic to enchant
- Alternative form of γοητεύω (goïtévo)
Conjugation
editγητεύω γητεύομαι
Active voice ➤ | Passive voice ➤ | |||
Indicative mood ➤ | Imperfective aspect ➤ | Perfective aspect ➤ | Imperfective aspect | Perfective aspect |
Non-past tenses ➤ | Present ➤ | Dependent ➤ | Present | Dependent |
1 sg | γητεύω | γητέψω | γητεύομαι | γητευτώ |
2 sg | γητεύεις | γητέψεις | γητεύεσαι | γητευτείς |
3 sg | γητεύει | γητέψει | γητεύεται | γητευτεί |
1 pl | γητεύουμε, [‑ομε] | γητέψουμε, [‑ομε] | γητευόμαστε | γητευτούμε |
2 pl | γητεύετε | γητέψετε | γητεύεστε, γητευόσαστε | γητευτείτε |
3 pl | γητεύουν(ε) | γητέψουν(ε) | γητεύονται | γητευτούν(ε) |
Past tenses ➤ | Imperfect ➤ | Simple past ➤ | Imperfect | Simple past |
1 sg | γήτευα | γήτεψα | γητευόμουν(α) | γητεύτηκα |
2 sg | γήτευες | γήτεψες | γητευόσουν(α) | γητεύτηκες |
3 sg | γήτευε | γήτεψε | γητευόταν(ε) | γητεύτηκε |
1 pl | γητεύαμε | γητέψαμε | γητευόμασταν, (‑όμαστε) | γητευτήκαμε |
2 pl | γητεύατε | γητέψατε | γητευόσασταν, (‑όσαστε) | γητευτήκατε |
3 pl | γήτευαν, γητεύαν(ε) | γήτεψαν, γητέψαν(ε) | γητεύονταν, (γητευόντουσαν) | γητεύτηκαν, γητευτήκαν(ε) |
Future tenses ➤ | Continuous ➤ | Simple ➤ | Continuous | Simple |
1 sg | θα γητεύω ➤ | θα γητέψω ➤ | θα γητεύομαι ➤ | θα γητευτώ ➤ |
2,3 sg, 1,2,3 pl | θα γητεύεις, … | θα γητέψεις, … | θα γητεύεσαι, … | θα γητευτείς, … |
Perfect aspect ➤ | Perfect aspect | |||
Present perfect ➤ | έχω, έχεις, … γητέψει έχω, έχεις, … γητεμένο, ‑η, ‑ο ➤ |
έχω, έχεις, … γητευτεί είμαι, είσαι, … γητεμένος, ‑η, ‑ο ➤ | ||
Past perfect ➤ | είχα, είχες, … γητέψει είχα, είχες, … γητεμένο, ‑η, ‑ο |
είχα, είχες, … γητευτεί ήμουν, ήσουν, … γητεμένος, ‑η, ‑ο | ||
Future perfect ➤ | θα έχω, θα έχεις, … γητέψει θα έχω, θα έχεις, … γητεμένο, ‑η, ‑ο |
θα έχω, θα έχεις, … γητευτεί θα είμαι, θα είσαι, … γητεμένος, ‑η, ‑ο | ||
Subjunctive mood ➤ | Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας). | |||
Imperative mood ➤ | Imperfective aspect | Perfective aspect | Imperfective aspect | Perfective aspect |
2 sg | γήτευε | γήτεψε, γήτευ' 1 | — | γητέψου |
2 pl | γητεύετε | γητέψτε, γητεύτε2 | γητεύεστε | γητευτείτε |
Other forms | Active voice | Passive voice | ||
Present participle➤ | γητεύοντας ➤ | — | ||
Perfect participle➤ | έχοντας γητέψει ➤ | γητεμένος, ‑η, ‑ο ➤ | ||
Nonfinite form➤ | γητέψει | γητευτεί | ||
Notes Appendix:Greek verbs |
1. Colloquial apocopic perfective imperative + accusative of article & noun or weak pronouns e.g. γήτευ' τον ("enchant him!") 2. Colloquial. • (…) optional or informal. […] rare. {…} learned, archaic. • Multiple forms are shown in order of reducing frequency. • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive. | |||
Related terms
editvernacular, or poetic:
- and see: γόης m (góis, “charmer”)
References
edit- ^ γητεύω, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language