πείθων
Ancient Greek
editPronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /pěː.tʰɔːn/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈpi.tʰon/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈpi.θon/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈpi.θon/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈpi.θon/
Participle
editπείθων • (peíthōn) m (feminine πείθουσᾰ, neuter πεῖθον); first/second declension
- present active participle of πείθω (peíthō)
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | πείθων peíthōn |
πείθουσᾰ peíthousa |
πεῖθον peîthon |
πείθοντε peíthonte |
πειθούσᾱ peithoúsā |
πείθοντε peíthonte |
πείθοντες peíthontes |
πείθουσαι peíthousai |
πείθοντᾰ peíthonta | |||||
Genitive | πείθοντος peíthontos |
πειθούσης peithoúsēs |
πείθοντος peíthontos |
πειθόντοιν peithóntoin |
πειθούσαιν peithoúsain |
πειθόντοιν peithóntoin |
πειθόντων peithóntōn |
πειθουσῶν peithousôn |
πειθόντων peithóntōn | |||||
Dative | πείθοντῐ peíthonti |
πειθούσῃ peithoúsēi |
πείθοντῐ peíthonti |
πειθόντοιν peithóntoin |
πειθούσαιν peithoúsain |
πειθόντοιν peithóntoin |
πείθουσῐ / πείθουσῐν peíthousi(n) |
πειθούσαις peithoúsais |
πείθουσῐ / πείθουσῐν peíthousi(n) | |||||
Accusative | πείθοντᾰ peíthonta |
πείθουσᾰν peíthousan |
πεῖθον peîthon |
πείθοντε peíthonte |
πειθούσᾱ peithoúsā |
πείθοντε peíthonte |
πείθοντᾰς peíthontas |
πειθούσᾱς peithoúsās |
πείθοντᾰ peíthonta | |||||
Vocative | πείθων peíthōn |
πείθουσᾰ peíthousa |
πεῖθον peîthon |
πείθοντε peíthonte |
πειθούσᾱ peithoúsā |
πείθοντε peíthonte |
πείθοντες peíthontes |
πείθουσαι peíthousai |
πείθοντᾰ peíthonta | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
πειθόντως peithóntōs |
— | — | ||||||||||||
Notes: |
|